معامله یا قرارداد بصورت عامیانه عقدی است که افراد برای رسیدن به اهداف خود به آن دست می زنند بعبارتی هر یک از طرفین به دنبال رسیدن به مقصود خود که همانا رسیدن به سود و زیان است اقدام به انعقاد عقد می نمایند .

نکات طلایی در هر معامله 

اولا در لحظه انعقاد عقد و قرارداد با اهل فن مشاوره نموده تا با مشکلات بعدی مواجه نگردید دوما در زمان انعقاد قرارداد و معامله فارق از احساسات و اعتمادهای بی اساس به قصد و رضا ؛ اهلیت ؛ موضوع معین ؛ مشروعیت جهت موضوع عقد در صورت ذکر آن و مالکیت بر ثمن ( پول ) و مثمن ( مبیع یا کالا ) طرف مقابل توجه نموده و عقد را منعقد نمایید بعبارتی در زمان منعقد شدن عقد چشمان خویش را باز نموده و با علم و آگاهی عقد را منعقد نمایید .   

۱) در قانون مدنی، معامله همان «عقد» است که با وجود قصد و رضا، اهلیت، موضوع معین و مشروعیت جهت محقق می‌شود: مواد ۱۹۰ تا ۲۱۸.

۲) آثارِ ناشی از عقود و لزوم وفای به آن، تحت عنوان قواعد عمومی قراردادها بیان شده که معیارِ اعتبارِ هر معامله‌ای است: مواد ۲۱۹ تا ۲۳۱.

۳) در مباحثی مانند تعلیق در عقد، خیارات، و احکامِ راجع به معاملات، قانون مدنی مرجع اصلی است: مواد ۱۸۳ تا ۱۹۶ و ۳۹۶ تا ۴۵۷.۴) 

قانون تجارت در کنار قواعد مدنی، برای «اعمال تجارتی» احکام ویژه‌ای دارد که ماهیتِ برخی معاملات را تغییر می‌دهد: مواد ۲ و ۳ قانون تجارت.

۵) تعریفِ تاجر و تکالیفِ قانونیِ او در معاملات تجاری، از اصولِ متمایزکننده در این قانون است: مواد ۱ تا ۵ و ۱۰ تا ۱۴.

۶) در معاملاتِ تجاری، علاوه بر قواعد مدنی، مقرراتِ خاصِ مربوط به اسناد تجاری و دلال و حق‌العمل‌کاری حاکم است: مواد ۳۰۷ تا ۳۹۴.