طبق قانون مدنی تعهد التزامی است که به موجب آن شخص موظف می‌شود مال یا عملی را به نفع دیگری انجام دهد یا از انجام کاری خودداری کند.  

طبق ماده ۱۸۳ قانون مدنی عقد عبارت است که یک یا چند نفر در برابر یک یا چند نفر دیگر تعهد بر امری را می‌پذیرند، و از همین‌جا مفهوم تعهد در روابط حقوقی شکل می‌گیرد.  

در باب ایفای تعهدات اصل بر این است که متعهد باید همان چیزی را که ملتزم شده است ، در موعد و به نحو مقرر اجرا کند.  

ایفای تعهدات طبق ماده ۲۶۴ قانون مدنی عبارت است : 

الف : وفای به عهد

ب : ابراء

پ : اقاله

ت : تهاتر

ث : مالکیت مافی‌الذمه

همچنین مطابق ماده ۲۶۷ قانون مدنی  ایفای دین از جانب غیرمدیون نیز ممکن است، مگر اینکه تعهد قائم به شخص متعهد باشد. 

همچنین براساس ماده ۲۷۵ قانون مدنی متعهدله نمی‌تواند اجرای تعهد را از غیر همان شخصی که تعهد بر عهده اوست بخواهد، مگر در مواردی که قانون اجازه داده باشد.  

بنابراین، ایفای صحیح تعهد زمانی محقق می‌شود که موضوع تعهد، شخص متعهد، زمان و نحوه اجرا مطابق قانون و مفاد قرارداد رعایت شود؛ برای مثال، اگر فروشنده متعهد به تحویل کالا در روز معین باشد، با تحویل به‌موقع و مطابق اوصاف مقرر، تعهد او ایفا شده است.  

🔊نکته طلایی 🏛

ذکر نکات اساسی و قانونی در قرارداد ایفای تعهد سبب انجام آن توسط متعهد علیه بوده و به طبع دارای آثار حقوقی و قانونی خواهد بود در غیر اینصورت اثبات انجام تعهد بر عهده متعهد له می باشد