عقد اجاره حیوانات، ذیل قواعد کلی اجاره در قانون مدنی (مواد ۴۶۶ به بعد) تعریف می‌شود و به موجب آن، مستأجر مالکِ منافعِ حیوان برای مدت یا مسافت معین می‌گردد.

مطابق ماده ۵۰۷ قانون مدنی ، در اجاره حیوان تعیین منفعت یا به تعیین مدت اجاره است یا به مسافت و محلی که راکب یا محمول باید به آنجا حمل شود .

در باب ماده‌ فوق الذکر اجارع موضوع به ماده ۴۶۸ قانون مدنی نیز جایز می باشد بعبارتی طبق ماده ۴۶۸ قانون مدنی در اجاره اشیاء مدت اجاره باید معین شود والا اجاره باطل‌ است .

علاوه بر شروط عمومی صحت قراردادها مانند قصد و رضا ، اهلیت ، موضوع معین و مشروعیت جهت معامله ، موجر باید عین مستأجره را به تصرف مستأجر بدهد تا امکان بهره‌برداری از منافع آن برای او فراهم گردد.

در اجاره حیوانات، تعیین دقیقِ مدت یا مسافتی که حیوان باید برای آن کار کند، ضروری است و جهل به آن موجب بطلان عقد اجاره می‌شود.

همچنین بر اساس ماده ۵۱۱ قانون مدنی مستأجر باید حیوان را مطابق با مصرفی که در قرارداد تعیین شده مانند بارکشی یا سواری به کار بگیرد ، در غیر این صورت ضامن خسارات است.

نکات طلایی

عقد اجاره حیوان با ایجاب و قبول صحیح واقع شده و از عقود لازم محسوب می‌شود که طرفین تا پایان مدت قرارداد ملزم به رعایت تعهدات خود هستند.

در نهایت، با انقضای مدت یا رسیدن به مقصد تعیین‌شده، تعهدات مستأجر پایان یافته و او مکلف است حیوان را به مالک اصلی مسترد نماید.